MAP-it
De vraag
MAP-it begon bij een andere vraag dan waar het vandaag voor gebruikt wordt: hoe breng je de samenwerkingspraktijken van mediakunstenaars in kaart, wie werkt met wie, in welke vorm en met welke methode. Ik heb de methode daarna vooral richting publieke ruimte getrokken.
Daar ligt de vraag anders: hoe breng je bewoners, ambtenaren en ontwerpers rond één tafel zonder dat de luidste stem wint, en hoe krijg je deelnemers aan het ontwerpen in plaats van aan het reageren?
Wat we maakten
MAP-it is een participatieve mapping-methode en toolkit: deelnemers bouwen samen een kaart op met stickers, iconen en vrije labels, en onderhandelen al doende over wat er in een buurt, project of organisatie zou moeten gebeuren. De methode maakt machtsverhoudingen bespreekbaar en geeft ook stille deelnemers een instrument. De toolkit is open source: de handleiding en de iconen zijn vrij te gebruiken, aan te passen en door te geven.
Wat het opleverde
De methode wordt gebruikt door onderzoeksgroepen aan KU Leuven, UHasselt en LUCA School of Arts, en door burgercollectieven zoals Les États Généraux de l’Eau à Bruxelles en CityMine(d). Ze staat onder een open licentie en vormt vandaag nog steeds de ruggengraat van mijn mapping- en co-creatieworkshops.
- Boek · Dreessen, Huybrechts, Laureyssens, Schepers en Baciu, MAP-it. A participatory mapping toolkit (Acco, 2011). Het eerste deel is van de uitgever; de handleiding achterin staat onder een open licentie en is hieronder te downloaden
- Artikel · Schepers, Dreessen, Huybrechts en Laureyssens, MAP-it: The Art of Designing a Participatory Mapping Method (2013), vrij te lezen
- Handleiding · Hoe je zelf een MAP-it-sessie opzet (PDF, 28 p., Engels), onder Creative Commons BY-SA 3.0, dus vrij te gebruiken, aan te passen en door te geven