Pedestrian Levitation

De vraag

Wat me op dat kruispunt opviel was niet het zebrapad, maar hoe weinig mensen zich eraan houden. Ze kiezen hun eigen lijn, dwars door de voorschriften heen. Dat werd voor mij een beeld van bevrijding: de denkbeeldige kracht van wie zich door de stad beweegt, los van de infrastructuur die voor hen is uitgetekend. De vraag was hoe je die kracht zichtbaar maakt.

Wat ik maakte

Ik plakte witte stickers op straat en op een gevel in Elsene: een zebrapad dat van de stoep de hoek omging en tegen het gebouw omhoog liep. Alleen een bekend teken op een plek waar het niet hoort.

De vorm kwam niet uit mijn hoofd. Ik tekende hem op basis van Pedestrian Levitation Research, de video hierboven. Daarin knippen de voetgangers het zebrapad zelf op: hun looplijnen snijden er dwars doorheen en laten het leviteren. In de installatie stuwt diezelfde kracht het zebrapad verder, in denkbeeldige richtingen: de stoep af, de hoek om en de gevel op.

Wat het opleverde

Op een dag zag ik een meisje proberen om de stickers op te lopen, springend, op een manier die zo persoonlijk en speels was dat ze even één werd met het werk. De stickers waren statisch; wat zij ermee deed was levend. Dat moment bepaalde de rest van mijn praktijk, en uiteindelijk ook mijn doctoraat: ik wilde interventies maken die mensen zich kunnen toe-eigenen. Hoe dat verder is uitgewerkt, staat op de onderzoekspagina.